ในค่ำคืนที่เสียงดนตรีและผู้คนไหลผ่านเหมือนกระแสน้ำ ผลงานชุดนี้กลับเลือกหยุดมองสิ่งเล็กน้อยแก้ว โต๊ะ ที่ยังจำบทสนทนา ร่องรอยบนพื้นผิวที่เก็บช่วงเวลาที่ไม่มีใครทันเห็น ภาพถ่ายเหล่านี้ไม่ได้เล่าเรื่องของวัตถุ แต่เล่าเรื่องของความทรงจำที่ยังลอยค้างอยู่ในแสงสลัว ชวนให้เรามองเห็นชีวิตในสิ่งไร้ชีวิต และฟังเสียงเงียบที่ค่ำคืนทิ้งไว้เบาๆ

In the night where music and people flow like a tide, this series pauses to notice the smallest things. A glass still warm, a table holding echoes of conversation, and traces on surfaces that quietly keep forgotten moments. These photographs do not tell stories of objects, but of memories lingering in dim light, inviting us to see life within the lifeless and hear the soft silence a night leaves behind.